Sjors en ik gingen namelijk 2 dagen zitten aan een mooie put, met volop mogelijkheden tot zwemmen. Van te voren wisten we niet zoveel over het water, maar dat was aan het eind van deze sessie wel anders.

Net voordat het donker werd waren we klaar met de opbouw van ons kamp. Onder twee paraplus was het goed uit te houden. Na een paar uur kwam de eerste beweging, een run op een verre hengel van Sjors. En wat voor een.

Een hele flinke schubkarper landde in het schepnet. Deze vis was op topgewicht en ze had er een dikke buik onder hangen. Na het wegen bleek de beauty 33 pond te wegen. De eerste vangst op dit water en meteen een 33 ponder!

Het werd snel duidelijk waarom een onthaakmat een must is voor elke karpervisser: eenmaal op de kant gaf de karper regelmatig enorme klappen met zijn staart. Heb je geen onthaakmat beschadigen de vissen zichzelf echt gigantisch, en dat zou echt zonde zijn.

De rest van de nacht bleef het stil en de volgende morgen scheen de zon weer als vanouds. Weer 33 graden, maar heerlijk om met het bootje op het water te liggen. De lijnen weer opnieuw uitgeroeid, en om 20:30 was het weer raak. Een iets langere schub van 29 pond kon op de foto worden gezet.

Noodweer

Het kon ook niet blijven goed gaan. De temperatuur was al zolang hoog dat het ook een keer moet omslaan. En dat was precies deze avond. Melisj vroeg zich een aantal keer af ofdat we niet beter konden opruimen. Er kwam namelijk een gigantisch noodweer onze kant op…

WEERALARM: Zware regen- en onweersbuien met hagel en zware windstoten. Lokaal veel neerslag

Tja, toen waren de paraplus ineens een stuk minder chill, he? Gelukkig hadden we nog een klein half uurtje voor de storm over ons heen zou razen, dus konden we ons kampement stevig genoeg maken.

Het gebeurt maar af en toe dat Ik een run krijg, maar wanneer gaat die rechter van mij ervandoor? Precies, als het water met bakken uit de lucht valt. Een flinke dril volgde, maar de vis kwam maar niet dichterbij. Ondertussen ving Sjors nog een mooi 19 pond schubje, maar mijn vis kwam maar niet dichterbij…

Toen bleek dat de vis in het riet vast zat, ging ik met de boot even dichtbij kijken. Zonder resultaat, want toen ik terug op de kant stond, zat mijn lijn nog steeds vast op dezelfde plek. De volgende morgen ging ik kijken: hing er een dode waterkip op zijn kop in het riet, met een perfect gehaakte montage in zijn snavel. Damn.

Even hebben we nog kunnen slapen, toen de volgende van Sjors zich liet horen. Ik mocht hem drillen van Sjors, maar ik was kapot. En terecht, want de mooie vis was de zwaarste van deze sessie met een gewicht van 34 pond.

En de volgende ochtend lagen we weer met 35 graden op het water. Chillings.

Tight lines!

Zo ook vorige week. Toen zijn er een aantal nachtvissers op uit getrokken om karpers te gaan vangen, en dat is succesvol verlopen. Hieronder kun je de vangsten van de week 21 juni 2010 zien.

20-06-2010 – Mitchel ving heel vroeg in de morgen een mooie vis. Ook nog eens een speciale, want het was de eerste karper sinds een lange tijd. Deze prachtig donkere 20 pond schub is het resultaat.

21-06-2010 - De volgende dag kreeg Mitchel nog een mooie 18 pond schub op de mat. Deze sterke kanaal karper ziet er gespierd uit en is mooi gebouwd.

21-06-2010 - Ook voor Roy was het lang geleden dat er een vis op de mat lag. Toen hij bij Mitchel ging zitten werd hij eindelijk beloond voor de moeite; hij ving een mooie 22 pond schub. Goed bezig!

32 Pond Spiegel karper

25-06-2010 – Sjors kon natuurlijk weer niet achterblijven. Na goed voorgevoerd te hebben met pellets en onze nieuwe bollen kwam deze prachtige, afgepaaide spiegel aan de kant. Een hele oude vis!

26-06-2010 – Vijf dagen nadat Mitchel zijn laatste vis had gevangen kwam er weer eentje uit. Deze keer een mooie 21 pond schub karper.

26-06-2010 – Vroeg in de ochtend, na 16 brasems, kwam er voor Sjors dan eindelijk weer eens karper. De vis had zich stevig vastgezwommen in de takken, maar gelukkig kon ‘ie geschept worden. En wat voor eentje, een heerlijke vis.

28-06-2010 – Martin had deze week ook nog wat actie gekregen. Op een avondje kwam deze 17 pond schub op de mat.

Tight Lines!

Ik hoop dat jullie het leuk vinden om te lezen, en laat die nieuwe vangsten maar komen!

Deze vrijdag was het beter. Sjors en ik gingen vissen op een mooi, door bos omgeven water. Niet al te diep en omdat Sjors hier een aantal weken eerder een 19 pond karper had gevangen waren de verwachtingen hoog gespannen.

Toen we aankwamen was het lekker zonnig, maar wij hadden precies een stek gekozen uit de wind en in de schaduw. Het water zag er goed uit. Alles was groen en er hingen boompjes aan alle kanten over het water. Ook lagen er takken in het water en was er riet en lelies te vinden. Het gevoel was goed.

Lekker rustig alle hengels uitgevaren, even gechillt en gekookt op het nieuwe gasstelletje. De paraplu was opgezet en ons kampement was ready. We hadden gekozen om gewoon lekker onder de paraplu te slapen. Met dit weer kan dat allemaal wel, bijna in de open lucht slapen!

Tegen een uur of 12 was het raak, mijn hengel lag dicht bij een tak in het water. Na een paar minuten hadden we een probleem, omdat de karper een dichtbijzijnd boompje was ingezwommen. De enigste mogelijkheid was om met zijn 2-en in onze boot te stappen en er even heen te varen. Het ging niet zonder slag of stoot om met 2 man, een schepnet en een hengel ons kleine gele roeibootje te zitten.

Bij de boom aangekomen zat de karper goed vast, maar hij was wel te zien. We kregen hem maar niet los. Toen ik uiteindelijk probeerde om de karper te begeleiden met mijn handen, ging ‘ie er ineens vandoor. Hij zwom zomaar weg. Tussen mijn handen door. Ik kon hem gewoon aanraken. De teleurstelling was extra groot omdat het geen kleintje was.

De rest van de nacht gebeurde er vrij weinig. Maar toen het daglicht weer was gearriveerd was het dan eindelijk raak. Een harde run op dezelfde hengel, maar het bleek dat de karper er al vandoor was gegaan. De hengel lag rechts, terwijl de vis helemaal links zwom. Na een goede dril belandde eindelijk een mooie vis op de kant. Een 23 pond schub, mijn dag is weer goed.

Sjors had ook wel wat activiteit gehad, maar dat was witvis. Hij gaf de moed niet op en roeide zijn lijnen in het begin van de middag opnieuw uit. Het moet toch een keer resultaat opleveren. Het vertrouwen was onveranderd hoog en voor de verandering werd het deze keer wel uitbetaald. Sjors ving nog een prachtige schubkarper van 28 pond.

Kortom, het was een leuk nachtje vissen met eindelijk weer eens een keer wat actie!

Zo ook in week 15, de 3e week van April. Om de nieuwe kwaliteitsbollen van HollandBaits goed te testen zijn we op twee wateren begonnen met het bouwen van een voerstek. Buiten voelt het soms al aan alsof het hoogzomer is, maar de watertemperatuur klimt maar langzaam. De hoeveelheden boilies waarmee de stekken worden opgebouwd zijn dan ook nog redelijk gering.

Omdat ik deze week alleen thuis was (ouders zitten in Barcalona) en toevallig ook nog een week vrij van school, konden we een paar avondjes gaan zitten. De eerste was op zondag 12 april.

Zondag 12 April

Op deze zondag was afgesproken om een aantal uurtjes te gaan vissen. Op de gekozen stekken was 1 keer goed gevoerd, en het vissen kon beginnen.

Toen we aankwamen was er al volop beweging te ontdekken. In de kleine, ondiepe ronde waar Sjors ging vissen leefde een karper zich helemaal uit in de rietkragen. Aan de andere kant van het water was het daarentegen helemaal stil.

Na de hengels rustig uitgegooid te hebben zaten we lekker rustig onder de paraplu te chillen. We werden wel een aantal keer opgeschrikt door een aantal piepjes op de hengels van Sjors, maar verder kwamen we niet. Maar dat maakte niet uit, we wisten uit ervaring dat het rond 23:00 weleens anders kon gaan.

En ja hoor, daar zakte Sjors’ swinger naar de grond. “Brasem?” En daar ging’ie er vandoor. Duidelijk een karper. De karper wist – zoals wel vaker op dit water – van geen ophouden. Hij bleef maar zwemmen en uiteindelijk zwom hij dwars door het riet. Uiteindelijk, nadat de vis zich iets losser had gezwommen, konden we eindelijk de 1e vis van 2010 landden.

Vrijdag 16 April

Na door de weeks nog een keer te hebben gevoerd was het op vrijdag tijd om weer een avondje te gaan kijken. Lekker rustig werden de spullen uitgepakt en de lijnen uitgegooid.

Ik had twee andere stekken gekozen wat dichter bij de eigen kant. Waarom ver vissen als je de betere stekken voor je neus hebt liggen? Juist. De hengels lagen nu dus beter als de vorige keer. Sjors had een hengel verplaatst.

De wagen stond een eindje van ons vandaan. Toen het om half 10 net donker was geworden zag ik een lichtje bij de auto. Sjors en ik gingen toch maar even kijken, omdat we niet zeker waren of de auto daar veilig stond. Bleek niks te zijn.

Dus, wij weer terug. Met zo’n 150 meter lopen door het weiland voor de boeg hoorden we heel zacht een pieper. Damn, ‘Rennen!’. We gingen op volle snelheid over het weiland naar de hengels, maar helaas. De run was ondertussen al opgehouden en de hengel van Sjors vertoonde geen beweging meer. Kut!

Gelukkig hadden we de beste tijd op de hele avond nog te gaan. Om 23:15 kwam dan eindelijk de eerste vis voor mij. Na een lange run kwam er een mooie 21 pond schub op de mat.

Sjors was al eerder vertrokken omdat ik naar school moest. Toen ik was aangekomen en de hengels had uitgelegd was het tijd om rustig te gaan chillen en eten te maken. We hadden dit gedaan door een kleine barbeque te bouwen, want onze gasbrandertje was een aantal weken terug kapot gegaan.

Toen we lekker speklappen en ander vlees hadden gegeten konden we rustig een potje gaan schaken. Ik had het potje gewonnen en Sjors beloofde me de volgende ochtend terug te pakken.

Rond een uur of 12 werden we nog even opgeschrikt door een paar piepen op de hengel van Sjors, maar helaas gaf’ie geen volle run.

Toen we rond een uur of 3 nog een keer honger kregen, werd de barbeque weer nieuw leven in geblazen. De broodjes kroket die waren echt lekker. En toen gingen we slapen.

“Zal ik in één of twee slaapzakken gaan liggen?”, vroeg Sjors. “Ja, ik weet niet, ik ga denk ik in twee.”, was mijn antwoord. Ook Sjors koos voor twee slaapzakken.

In De Morgen

Ineens werden we wakker. Heel de tent stond vol met zwarte rook en het was overal gloeiend heet. Sjors probeerde de tent open te maken met de rits, maar door de rook zagen we niet zoveel.

De enigste mogelijkheid was om dwars door de tent heen te gaan. Dus moesten we zo snel mogelijk een gat maken in het tentzeil. Toen dit was gelukt renden we een stukje van de tent af en ploften we op de grond neer. We hoestten ons kapot.

Toen we naar de tent keken stond die in lichter laaien. Binnen een paar minuten was er helemaal niks meer over van onze tent en spullen. Het vuur was super snel verspreid en was ongeveer 2 meter hoog.

We probeerden nog wat spullen te redden (1 petje en 1 RKC sjaal), maar voor de rest was het te laat. Toen riep Sjors, “Woow kijk mijn hand!”. Zijn hand was zwaar verbrand, de vellen hingen eraan. Maar we hadden geen mogelijkheid om naar het ziekenhuis te gaan of om te bellen, want alle spullen inclusief telefoons en autosleutels waren in vlammen opgegaan.

Gelukkig zaten we dicht bij huis en had 1 schoen van mij, en de andere schoen van Sjors het drama overleefd, en kon ik zo snel mogelijk naar huis rennen. Toen ik thuis mijn hand onder de kraan hield kwam ook ik erachter dat mijn hand was verbrand.

Hierna zijn we zo snel mogelijk richting Sjors gereden en naar het ziekenhuis gegaan. Toen we daar aan kwamen werden we niet geholpen. We gingen onze handen koelen in de WC en hadden het ondertussen best zwaar. We hadden namelijk ook flink wat zwarte rook binnen gekregen.

Toen we uiteindelijk werden geholpen konden we na 5 minuten weer gaan. “Ja, het zijn allebei 2e graads brandwonden, kom morgen maar terug.”, zei de dokter. Lekker.

Later op de dag had Sjors het gevoel dat zijn vingers aan elkaar aan het groeien waren, en dat hij heel de tijd bijna flauw viel. Toen is hij toch maar naar een beter ziekenhuis gegaan, en daar bleek dat hij geen 2e graads brandwonden, maar dat zijn hand 3e graads verbrand is. Ook kwamen ze erachter dat zijn zuurstofgehalte in zijn bloed veel te laag was door de zwarte rook die hij had ingeademd. Sjors moest één nachtje blijven.

De tweede dag in ziekenhuis viel ook tegen. In plaats van dat vertelt werd dat Sjors naar huis kon, moest’ie nog een nacht blijven. Een flinke tegenvaller. Martin en ik waren nog even langs geweest om te kijken hoe het ging.

De volgende ochtend moest Sjors naar het brandwondencentrum in Rotterdam. Daar trokken ze – zonder verdoving – het vel van zijn hand af. Hierdoor zou zijn hand beter en mooier gaan genezen. Toch zéér pijnlijk!

En nu?

Nu zijn we een tijdje uit de roulatie. Sjors ligt er ongeveer een maandje uit voordat hij weer een hengel kan aanraken. Nu het zo lekker weer wordt is het echt zuur om van de zijlijn te moeten kijken.

Al onze visspullen zijn in vlammen opgegaan, we hebben alleen onze hengels nog over. Het zal dus weer een tijdje duren voor deze spullen we zijn aangevuld en weer op pad kunnen.

We zouden het zeer op prijs stellen als er mensen zijn die ons een kleine zet in de rug willen geven. Wij zijn namelijk ook niet de rijksten, maar we zouden graag snel weer de materialen hebben om te gaan vissen.

Druk op het “Donate” knopje om een bedrag naar keuze te schenken via PayPal. Alvast bedankt!

We hadden afgesproken dat we makkelijk zouden beginnen. Vandaar dat ons thuiswatertje zouden worden bevist. Echter, toen we aankwamen, bleek dat dit water nog helemaal was dichtgevroren. Dat had geen nut.

Het kanaal lag echter wel open. Niet dat we dan veel kans zouden maken op een vis, maar we wilden het toch gaan proberen.

Eerst alles opbouwen, de hengels uitgegooid en tijd om te chillen. Zeker omdat ik hoorde dat ik een 7 en een 7.5 had gehaald voor twee belangrijke tentamens, kon mijn dag al niet meer stuk.

Stefan, Martin en Sjors aan de waterkant.

Het werd gezellig aan de waterkant, steeds meer vissers kwamen even langs om te kijken. Het was de eerste keer dat er iemand van nachtvissers.nl weer ging vissen in het jaar 2010.

Helaas bleven de piepers akelig stil (op een run van een meerkoet na…) en hadden we een koude maar gezellige nacht achter de rug.

Zin in de lente!

In het tentje dat niet kapot kan liggen we te chillen en van het uitzicht te genieten. Dan horen we ineens geritsel en loopt er een klein muisje voor ons neus. Hij is op zoek naar eten en wij hebben brood. Na een tijdje komt’ie steeds dichterbij en pakt het stukje brood. Hierna hebben we hem niet meer gezien.

Het niveau van ons schaken wordt steeds hoger en de potjes worden langer en langer. De vorige keer dat we gingen nachtvissen had ik gewonnen, deze keer was Sjors aan de beurt. Hij won met 4-2. De volgende keer wordt het weer tijd dat ik win, haha.

Er werd ook nog gevist. De chocolade boilies die Sjors had gedraaid roken heerlijk, maar leverde alweer niets op. Misschien moeten we de volgende keer een groter aantal draaien en meer gestructureerd voorvoeren.

Wel kreeg ik een run op mijn scopex boilie. Jammer genoeg miste ik deze, maar of het een vis was is niet duidelijk. De boilie was namelijk van alle kanten aan geknaagd, wat meestal duid op waterkippen.

Later op de avond kwam er ook nog een grote rat langs. Wij hoorden allemaal geluiden van iets groots, maar konden hem niet zien. Later rende hij ineens met de zak boilies ervandoor. Een echte rat dus. Jammer genoeg was onze digitale camera kapot, en konden we dus geen foto’s schieten van deze dierentuin.

In de morgen werden we wakker met een heerlijk zonnetje. We wilden de omtrek eens gaan verkennen op mooie stekjes. Het was een heel oerwoud die we door moesten, maar uit eindelijk hadden we wel een paar mooie stekken gevonden. Een prachtig ondiep stuk waar de zon het bodemverloop liet zien, met rietkraagjes om de boel af te maken. Heel jammer dat de camera het niet deed…

Een paar minuten later hoorde we ineens geblaf en heel vaag een pieper die gilde. Het zal toch niet he.. En ja hoor, na zo snel mogelijk het oerwoud door te zijn gerend zat er dus inderdaad een zwemmende hond verstrikt in mijn lijn. Gelukkig kwam hij snel los zonder problemen.

Sjonge jonge, nu hebben we 4 verschillende soorten dieren gezien, maar GEEN karper. Net een dierentuin…

Wel hebben we een vervolg stek gevonden. Omdat deze stek niet opleverde wat we hoopten en omdat we nu maar een klein stuk van het water bevisten, leek het ons verstandig om de vis is goed te gaan opzoeken. Dit gaan we doen om op een eiland te gaan zitten, en van daar uit heel verspreid te vissen.

Snel ff naar de Lidl om voedsel en drinken in te slaan en we zijn klaar om te gaan. Achteraf bleek de Lidl echt een klote supermarkt, omdat de kroketten niet lekker waren en alles nog extreem duur bleek te zijn ook. Volgende keer gewoon weer de Jumbo.

Vorige week hadden we getest hoe we op een veilige manier moesten ingooien. Normaal vaarden we onze lijnen altijd uit, omdat we er niet op konden vertrouwen dat de onderlijnen veilig en goed op de bodem lag. Door de spoel tegen te houden net voordat het lood het water raakt, en voordat het lood de bodem raakt nog even te kijken of je goed ligt, bleek dat na een aantal tests de lijnen bijna altijd niet in de knoop lagen.

We zaten weer op de kleine stek van vorige week, en we hadden nu een taktiek om alles goed op te zetten. Eerst een aantal spullen meenemen en gelijk het tentje opzetten. Dit omdat we gelijk alle andere spullen dan in de tent konden zetten en omdat de weersverwachtingen nogal regenachtig waren.

Sjors houdt zijn hengels goed in de gaten.

Om 13:30 waren we al helemaal klaar. De lijnen lagen goed uit en het was tijd om te chillen. Zo snel waren we nog nooit geweest!

Sjors kreeg een aantal runs, die steeds maar niet wilden haken. Op een of andere manier haakte de goed-hakende onderlijn keer op keer niet. Deze hengel lag uit op mais, en na een aantal runs en het verwisselen van de onderlijn kwam dan toch de vis boven die hiervoor verantwoordelijk was. Een slijmerige brasem.

In heel de nacht kreeg Sjors nog een aantal van deze runs en ving in totaal 2 brasem en een zeelt. Aan mijn – vorige week zo productieve – kant gebeurde helemaal niks, het bleef stil.

Jammer genoeg kwam er geen karper meer aan de kant, maar we hebben ons goed vermaakt met schaken, chillen en runs.

Volgende keer beter en op naar een mooie 30‘er!

Na het water rond te zijn gelopen met wat kale stekken kwamen we uit op een begroeide bospunt. Die punt zag er van een afstandje mooi uit, maar toen we aankwamen liep er alleen een hele klein bospaadje. De spullen verplaatsen zou moeilijk worden, maar toen we het bospaadje doorliepen waren we verkocht.

Een heel klein stekje was gemaakt tussen al het riet en was hooguit groot genoeg voor 1 persoon. Maar nee, wij besloten er met zijn tweeën te gaan zitten. Dit kwam ook omdat we allebei een ander water bevisten. Zo zat ik op een smalle maar lange uitloper van de maas, en Sjors op een grote gracht.

Lekker vissen

Vrijdag was het dan zo ver, we konden gaan vissen. De weersverwachtingen waren redelijk storm- en regenachtig, dus we konden onze borst natmaken. Om 12 uur stipt werd er zoals gewoonlijk op een vrijdag vertrokken naar de supermarkt om het benodigde voedsel in te slaan.

Na flink wat sjouwen (en varen voor Sjors in ons gele bootje!) waren we uiteindelijk aangekomen. De stek bleek wel heel klein te zijn, waar de hengels en tent maar amper pasten. Om 15:30 waren de hengels uitgevaren, wat niet zo makkelijk was door de gruwelijk harde wind.

Het eerste geluid dat we hoorden was een aanbeet van een waterfuut. Terwijl we lekker aan het schaken waren was het om 18:30 wel raak. Een korte dril leverde een kleine schub op van 14 pond. Eindelijk weer eens een vis voor mij! Ook al was deze vis niet de zwaarste, toch was het zeer leuk om weer eens een vis te mogen drillen en vangen.

De hengels werden weer opnieuw uitgevaren en om 23:45 leverde dat een terugzwemmer op. Deze vis was nog kleiner! De weger gaf een kleine 8.5 pond aan.

Om 02:45 meldde zich nog een karper. Deze karper voelde een stukje zwaarder aan en was ook flink sterker. Gelukkig kon ook deze gevangen worden op een gewicht van 18 pond.

Sjors had helaas nog niks en het zou de rest van de dag muisstil blijven. Ja, de volle run die ik kreeg toen een roofvisser dwars door mijn lijn gooide, maar ja.

Volgende vrijdag maar eens terug om te kijken of de grotere vissen er uit willen komen! Ben benieuwd.

Allebei hebben we twee keer voorgevoerd, dus de omstandigheden waren ongeveer gelijk. Wij voerden met mais en scopex boilies, en het andere team met robin red en scopex boilies.

Om 12:15 zaten Sjors en ik in de auto in de richting van het water. Zo snel mogelijk werd er uitgeladen, de kruiwagen volgestouwd en naar de plek gelopen. We wilden zo snel mogelijk de rigs in het water hebben liggen om de vangkansen zo groot mogelijk te maken. Rond half 4 waren we klaar en konden we rustig gaan zitten.

Ik wilde wel eens proberen om een run op mijn hengels te filmen, dus ik had de videofunctie van mijn telefoon gericht op mijn hengels. En ja hoor, daar geeft mijn hengel met mais een brasem-run. Heb ik eindelijk een run gefilmd, is het een brasem! Klote. Ook een half uur later hing er zo’n slijmbal aan mijn onderlijn. Om dit niet heel de nacht mee te maken werd het hierna geprobeerd met vanille boilie en een half pop-upje.

Toen het rond een uur of 12 in de nacht was belde Martin. “Hoe ist, al wat gevangen?” “Ja, twee brasems..” zei ik. “En jullie?”. Blijkbaar waren ze net aangekomen en lagen de hengels net in het water. Zij hadden ook nog niks dus.

Ons watertje was ondertussen een behoorlijk kippenhok geworden; naast ons zaten mensen en op een ander stuk van het water ook al. En ook om 2 uur ‘s nachts bleven ze maar kakelen. Anyway, we hebben iets te lekker geslapen, want de piepers bleven akelig stil voor de rest van de nacht.

De volgende ochtend werd er vroeg opgestaan om de hengels zo snel mogelijk te inspecteren en op nieuwe plekken te leggen. We moesten echt nog proberen een karper op de kant te krijgen voor we zouden vertrekken. Er werd een andere taktiek geprobeerd en eens op iets dieper water gevist. Ook dit zou verder heel de ochtend en middag niks opleveren. Aarg, weer geblanked.

Hoe het komt? Geen idee. Het wordt maar eens tijd dat we ons gaan verdiepen in aassoorten, koolhydraten, vitamines en watertemperaturen. Vandaar dat er op de terugweg verse ingrediënten werden gekocht bij de lokale molen.

Martin en Youri hadden in de nacht en daaropvolgende dag ook niks gevangen, maar die bleven nog een nacht zitten. En ja, de volgende ochtend ging de hengel van Youri er razendsnel vandoor, maar deze vis werd helaas dicht bij de kant verspilt. Martin wist er om half 12 in de ochtend nog wel een karper uit te halen.

En wat een karper! Deze prachtvis woog 26 pond, was hoog gebouwd en had een mooie rij schubben over zijn lijf lopen. Zo’n prachtige rijenkarper is de beloning voor een hele week hard werken, voorvoeren en vissen. Gefeliciteerd!

Dit wedstrijdje moeten we nog maar eens over doen, maar dan het liefst over een wat langere vis-periode. Ach, het was zoals altijd weer gezellig, ook al kwam er geen vis op de kant. En gezelligheid is ook belangrijk.